Aprendendo a recibir

Talvez a educación que nos deron nos programou para dar: dar sempre foi entendido como xenerosidade, humildade, amabilidade, etc. Esa programación que nos inculcaron leva a desatender o noso propio benestar: sobrevalorando o feito de dar aos demais, esquecemos aprender a recibir. 

Compróbao en ti mesmo: como vives os eloxios, regalos e felicitacións que outros che dan? Es dos que insiste en darlles razóns para que deixen de eloxiarte? Refírome por exemplo ao caso dos que traballan duro e cando os felicitan responden “non foi nada”. Tamén a cando os teus amigos queren darche algo, un regalo polo teu aniversario ou simplemente porque si, sen motivo aparente: é unha expresión do seu afecto e non debe tomarse á lixeira. 

É mellor aceptar os eloxios, recibir con humildade o que che ofrecen, asumir que o mereces, respectar a opinión dos demais sobre a túa valía e simplemente agradecer as súas mostras de afecto. 

Se non te sentes valioso, entón é comprensible que non queiras recibir, pero nesta vida ti formas parte do fluxo de enerxía que se move no proceso de dar e recibir. Cada vez que te empeñas en rexeitar o que a vida ten para ti, interrumpes o fluxo de enerxía universal. Pénsao ben: non pode ser máis valioso dar que recibir, non podemos estar todos dando se non hai ninguén que reciba. Se dar é tan importante, debemos colaborar en que iso siga sucedendo poñéndonos en situación de recibir, para permitirlle ao outro o acto de dar. 

Se alguén dá e non hai ninguén que reciba: está realmente dando? É imposible dar sen que alguén reciba, polo tanto debemos aceptar o rol de recibir como igual de importante, e ademais en igual cantidade: pois que sentido ten dar máis do que recibes? Que intentas demostrar con iso? Se dás máis do que recibes contribúes á falta de equilibrio na túa vida. Se damos máis do que recibimos, hai alguén que está recibindo máis do que dá, e ese non é o mundo que queremos. 

Se non estás disposto a recibir, estás privando a outros de sentirse ben dando. Polo tanto, recibir o que nos dan, e simplemente agradecelo, sen insistir en devolvelo, é un acto de verdadeira humildade.